Biogram

street

Promocja doktorska Jerzego Gadomskiego, 1970
Fot. PAU (domena publiczna)

Historyk sztuki. Studiował  konserwację dzieł sztuki na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie (1951–1957) oraz historię sztuki na Uniwersytecie Jagiellońskim (1957–1962). Początkowo pracował jako konserwator zabytków (w l. 1957–1972 brał udział w konserwacji 20 zespołów malarstwa ściennego w Polsce i Norwegii). W l. 1965–1971 prowadził zajęcia na Wydziale Konserwacji Zabytków ASP w Krakowie. Od 1970 r. aż do przejścia na emeryturę w 2006 r. zatrudniony był w Instytucie Historii Sztuki Uniwersytetu Jagiellońskiego, przechodząc kolejne szczeble kariery: od st. asystenta do profesora zwyczajnego. W l. 1990–2006 był kierownikiem Zakładu Historii Sztuki Średniowiecznej, a w l. 1984–1991 dyrektorem Instytutu.

W l. 1971–1994 prof. Gadomski był członkiem Komisji Teorii i Historii Sztuki Oddziału PAN w Krakowie. W 1999 r. został członkiem korespondentem, a od 2002 r. członkiem czynnym Polskiej Akademii Umiejętności, w l. 2004–2012 przewodniczył Komisji Historii Sztuki PAU. Od 2005 r. był członkiem Rady Naukowej Biblioteki PAN i PAU w Krakowie.

W 1996 r. otrzymał nagrodę Fundacji na Rzecz Nauki Polskiej w zakresie nauk humanistycznych i społecznych, w 1997 r. – Laur Jagielloński, nagrodę przyznawaną przez Uniwersytet Jagielloński za wybitne osiągnięcia naukowe. W 2013 r. na wniosek Collegium Artium został odznaczony Złotym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”.

Prof. Jerzy Gadomski był jednym z najwybitniejszych polskich historyków sztuki. Swój dorobek naukowy, na który składa się prawie 90 publikacji, w tym 5 książkowych, poświęcił głównie sztuce średniowiecznej, a zwłaszcza malarstwu tablicowemu epoki gotyku. Jego najważniejsze dzieło, trzytomowa synteza Gotyckie malarstwo tablicowe w Małopolsce, stanowi fundament nowoczesnych badań nad tym tematem i znacznie wykracza swym znaczeniem poza granice tytułowego regionu. Praca ta przyniosła autorowi prestiżową nagrodę Fundacji na Rzecz Nauki Polskiej. Dzięki wykształceniu teoretycznemu w zakresie historii sztuki i zawodowej praktyce konserwatorskiej, prace naukowe prof. Gadomskiego cechuje zawsze dogłębne zrozumienie materialnej struktury dzieła sztuki, perfekcja warsztatowa oraz precyzja analizy, a także rzadko spotykana jasność i logika wywodu. Prof. Gadomski cieszył się powszechnym szacunkiem w kraju i za granicą, o czym świadczy fakt wielokrotnego powoływania go na recenzenta w przewodach doktorskich i habilitacyjnych, zarówno w zakresie historii sztuki, jak i konserwacji zabytków.

Publikacje

Ważniejsze książki: Gotyckie malarstwo tablicowe Małopolski, (t. 1–3, 1981–1995); Późnogotyckie retabulum ołtarza głównego w katedrze na Wawelu (2001); Jan Wielki krakowski malarz z drugiej połowy wieku XV (2005)

Pełna bibliografia: Marek Walczak, Kalendarium publikacji i awansu naukowego Prof. Jerzego Gadomskiego [w:] Artifex doctus. Studia ofiarowane profesorowi Jerzemu Gadomskiemu w siedemdziesiątą rocznicę urodzin, red. Wojciech Bałus, Wojciech Walanus, Marek Walczak, t. 1, Kraków 2007, s. 9–14